شناسایی دوباره انسان نئاندرتال در ایران اهورایی در 23 تير 1388 11:28 قبلازظهر
ردپایی دیگر از زندگی انسان های نئاندرتال در ایران به دست آمد.
(خبرگزاری ايلنا): در بررسی محوطه های پارینه سنگی محدوده جغرافیایی میرک در حاشیه جنوبی شهر سمنان، یکی از بزرگترین محوطه های روباز پارینه سنگی میانی در ایران به وسعت 40 هکتار شناسایی شد.
(دکتر)حامد وحدتی نسب(هیات علمی داشگاه تربیت مدرس) سرپرست هیئت بررسی و شناسایی با بیان این گفته به پراکنش شمارش ناپذیز دست سازه های سنگی در قالب تراشه، تیغه، ریزتیغه، پیکان، سرپیکان و سنگ مادر اشاره کرد و گفت: این دست سازه ها با تکنیک لوا لوا (به ضم لام به معنی ضربه به سنگ با روش خاص) که مختص انسان های نئاندرتال است، ساخته شده اند.
وحدتی، گودی عمیق موجود در پشت تپه های میرک با رسوبات دریاچه ای را از دیگر احتمالات استقرار انسانهای نئاندرتال در این محوطه دانست و گفت: با توجه به شواهد و مطالعات صورت گرفته، انسانهای دوره پارینه سنگی میانی - دوره ای بین 40 هزار تا 200 هزار سال پیش- در این منطقه مستقر بودند.
وحدتی نسب گفت: این محوطه بزرگترین محوطه پارینه سنگی روباز در ایران و خاورمیانه است و با کشف بیش از ده ها هزار قطعه سنگی، از نظر تعداد و پراکنش سطحی دست سازه های سنگی نیز در جایگاه ویژهای در ایران و خاورمیانه قرار دارد.
وی افزود : با توجه به وسعت این محوطه و تعداد بیشمار دست سازه های سنگی، تنها راه مطالعه و بررسی این آثار، نمونه برداری آماری هدفمند و ایجاد شبکه بندی تصادفی است و در خلال این پژوهش، اطلاعات بیش از ده هزار دست سازه سنگی، به صورت نظام مند جمع آوری و اطلاعات مربوط به هر قطعه بصورت مجزا به سامانه اطلاعاتی وارد شده است.
وحدتی نسب گفت: دست سازه های سنگی از جنس توف و چرت است و رگه های معدنی آنها در 16 کیلومتری این منطقه در کوهپایه های مشرف به سمنان شناسایی شده است.
فراوانی آثار سنگی یافت شده در این محوطه نشانگر آن است که انسانهای مستقر در این محوطه به این معدن دسترسی داشتهاند.
وی افزود: محدوده جغرافیایی این محوطه شامل تپه های دلازیان و میرکَ است و شامل تپه های طبیعی بیشتر از نوع تل ماسه ای و تعدادی نهشته های باستانی (رسوبات) پراکنده در چشم اندازی بیابانی اند.
وی درباره پیشینه باستان شناسی این منطقه گفت: برای نخستین بار محمد مهریار و احمد کبیری در سال 1363محدوده جغرافیایی دلازیان را بازدید و کاوش کردند و دستیابی به بقایای چشم گیر خشتی از دوران تاریخی ماد، نتیجه فعالیت آنان است.
بررسی های آزمایشگاهی و مصنوعات سنگی در این منطقه به تازگی آغاز شده است و انتشار نتایج آن ممکن است به درک درستی از استقرار انسانی در دوران پلیئستوسن ( به کسر پ و کسر همزه وسین ) به معنای دوره ای بین دو تا دوازده میلیون سال پیش در حاشیه شمالی کویر مرکزی کمک کند.
اقزوده از پارسه نیوز:
پیش از این نیز در غار شانیدر( استان کرمانشاه و کردستان غربی در عراق امروزی) انسان نئاندرتال یافت شده بود.
قدرت گرفته با فارسی نیوز